Plekje onder de Surinaamse zon.

Toch gekozen voor de liefde op het eerste gezicht. Al eind december viel ons oog op dit huis. Maar ja, je wilt toch eerst zien wat er allemaal nog meer te koop is. Bovendien heb je nog onvoldoende gevoel bij de huizenmarkt. Wat is er allemaal te koop en tegen welke prijzen? Dat moest toch eerst verkend worden.

Daarbij komt nog dat als je uit Nederland komt in een volstrekt andere omgeving, je voor jezelf nog moet nagaan waar je eigenlijk een huis wilt kopen en wat voor een soort woning. Een prachtige bovenwoning met een geweldige groot hoekbalkon op de eerste verdieping (de woonlaag) of een bungalow met het gemak geen trappen te hoeven lopen. Willen we tuin? Willen we dicht tegen het centrum van Paramaribo of in een buitenwijk?  Willen we bestaande bouw of willen we een huis laten bouwen? In welke wijken lopen de straten onder na een paar fikse regenbuien en waar blijft het droog?

En last but not least, wat wil Pika, de hond.

Allemaal vragen die we  voor onszelf beantwoord wilden hebben.

Na vele omzwervingen door de stad Paramaribo en omzwervingen door ons eigen hart, zijn we dus in  Paramaribo-Noord terecht gekomen bij onze oorspronkelijke liefde.

 In deze blog een impressie van het huis. NB de inrichting is niet van ons en zeker niet het kinderbedje op de master bedroom. Dit zij vermeld ter voorkoming van onnodige, wilde speculaties.

Wat heerlijk om zo te mogen wonen in het prachtige Suriname.

Olie en goud: met Suriname gaat het goed

(overgenomen van de Volkskrant)

De rollen zijn omgedraaid: terwijl Nederland met de crisis worstelt, groeit de Surinaamse economie met 4 procent. Het einde van de hulp, twee jaar terug, doet geen zeer meer.

 

© Guus Dubbelman / de Volkskrant. Drukte aan de Waterkant in het oude deel van Paramaribo, aan de Suriname-rivier.

Suriname heeft helemaal geen Nederlandse ontwikkelingshulp meer nodig. Terwijl Nederland in crisis verkeert, groeit de Surinaamse economie jaar in, jaar uit met ruim 4 procent. Dankzij de hoge olie-en goudprijs verdient de regering-Bouterse honderden miljoenen dollars aan de oliewinning en aan de goudkoorts in het binnenland. 'Holland? Holland is niet belangrijk voor me', roept president Desi Bouterse daarom steeds luider.

Ruim twee jaar geleden deed Den Haag Suriname in de ban omdat Bouterse de verkiezing had gewonnen. Maar nu is zelfs het IMF  enthousiast over Suriname. 'We hebben internationaal nu een heel goede naam opgebouwd', zegt coalitie-parlementariër Henk Ramnandanlal (PALU) trots.

Suriname mag een omstreden staatshoofd aan het roer hebben, het heeft niet geleid tot politieke en economische isolering van het land. Integendeel, na een moeilijk en teleurstellend begin onder Bouterse is de oud-kolonie anno 2013 booming.

Goudkoorts
Maar liefst 2,2 miljard euro willen een Amerikaanse en een Canadese multinational investeren in twee goudmijnen en dat midden in een wereldwijde crisis. Het wakkert de Surinaamse goudkoorts nog verder aan. Het parlement buigt zich nu  over de grootste  buitenlandse investering in de geschiedenis.

'We hopen dat Suriname een gouden toekomst tegemoet gaat', zegt oud-minister Gregory Rusland van Natuurlijke Hulpbronnen, wiens Nieuw Front-regering tot 2010 de basis legde voor de economische opleving en de miljardendeal. 'Wat nu gebeurt in Suriname is een continuering van wat wij in gang hebben gezet.'

Zeurende Hollanders
Een land dat heeft aangetoond zonder die 'zeurende Hollanders' verder te kunnen, zo zien Bouterse en zijn NDP het Suriname van de afgelopen twee jaar. 'We hebben dat geld niet nodig', sneerde minister van Buitenlandse Zaken Winston Lackin vorig jaar toen Den Haag de laatste 20 miljoen euro ontwikkelingshulp opschortte. De armen in Nederland, zei Lackin sarcastisch, konden het vast wel goed gebruiken.

Om een lange neus naar 'de Noordzee' te trekken, haalde Paramaribo daarom de betrekkingen met Venezuela, Frankrijk en vooral China stevig aan. Bouterse en zijn ministers zetten vanaf het begin alles op alles om snel de miljardendeal in de goudproductie rond te krijgen, hopend op grotere staatsinkomsten. Vlak voor de Kerst was het zo ver. 'De Surinamers gaan een gouden Kerst tegemoet', beloofde de oud-legerleider.

Wat Nederland nooit lukte, diversificatie van de staatsinkomsten, is Suriname hard op weg te bereiken. Olie, gewonnen in de kuststrook ten westen van Paramaribo, heeft bauxiet al verdreven als de grootste inkomstenbron.

Olie
Staatsolie, opgezet in 1980 door Bouterses militaire regime, maakte vorige maand een megawinst over 2012 bekend: 360 miljoen euro. Op een omzet van 'slechts' 758 miljoen euro. Hiervan stroomde 243 miljoen als nettowinst direct in de staatskas. Het is een bedrag waarvoor een gemiddeld AEX-bedrijf zich niet zou schamen. Zo boekte multinational AkzoNobel over 2011 een winst van 477 miljoen euro.

Goud moet nog groter worden. Aanzienlijk veel meer dan de 119 miljoen euro waarmee de Rosebel-goudmijn van het Canadese Iamgold in 2011 de staatskas spekte. Sinds de goudkoorts in 2004 begon toe te nemen, is de goudproductie bijna verdrievoudigd tot jaarlijks meer dan 20 duizend kilo.

Om meer te verdienen aan het goud, wordt het Surinaamse aandeel in de Rosebel-mijn uitgebreid naar 30 procent. De nieuwe goudmijn van Newmont wordt voor 25 procent van Suriname. De eerste reacties in het parlement op Bouterses gouddeal zijn positief, ook van de oppositie.

Kritiek
Maar er is ook kritiek. Suriname, betoogt parlementariër Asis Gajadien (Nieuw Front), kan veel meer verdienen als de kleine gouddelvers onder controle worden gebracht. Deze groep van naar schatting 30 duizend man, van Brazilianen tot Surinaamse-Nederlanders uit Amsterdam Zuid-Oost, is verantwoordelijk voor iets meer dan de helft van de goudproductie. Maar de fiscus verdient slechts weinig aan ze. Gajadien schat dat van de 1,5 miljard euro die in 2012 aan goud werd gewonnen (waarvan een miljard door de kleine gouddelvers) slechts 228 miljoen euro in de staatskas belandde.

Hij is ontevreden over de maatregelen die Bouterse nam om de 'wild westtaferelen' in het binnenland te beëindigen. Gajadien: 'Er is nu zelfs een enorme toeloop van illegale Chinezen.  Ook opereren sommige groepen, vrienden van de regering, ongestoord in het gebied. Wij willen weten welke personen een goudconcessie hebben gekregen.'

Oud-minister Rusland verwacht dat de 560 duizend Surinamers over een jaar of zeven een enorme stroom gouddollars  mogen verwachten. 'Toen we tien jaar geleden met de Rosebel-mijn begonnen, stond de goudprijs op 227 euro per ounce. Nu is het 1.300 euro. We wisten niet dat de goudwinning zó lucratief zou worden.'

Huizenjacht Paramaribo

In het kader van onze huizenjacht, maar ook ter verdere verkenning van Paramaribo,  nemen we steeds weer een ander deel van de stad om lekker kris kras door te rijden. Dit keer het noorden van de stad en wel door Morgenstond, Clevia en Leonsberg. Leonsberg is echt het meest noordelijke puntje van de stad aan de surinamerivier. Daar even langs de rivier een Parbo-biertje gedronken.  Aan de overkant zie je Nieuw- Amsterdam liggen, waar we een aantal dagen geleden waren. Daar waar  twee rivieren vlak voor de zee bijeenkomen, heb je een fort. De kanonnen moesten de vijanden tegen houden, of liever gezegd de concurentie die de handel van de Hollanders bedreigden.

link een biertje gedronken. Rechts een disco

Met een korjaaltje kun je je laten overvaren.  Het noorden is werkelijk schitterend. Ga je van Leonsberg nog wat verder langs de riviermonding, dan rij je allerlei doorlopende wegen in en zie je de prachtigste huizen in volkomen eenzaamheid. Je waant je dan niet meer in Paramaribo. Maar hou je van volkomen rust met de stad op steenworp afstand, dan kun je daar aan je trekken komen. 

Ik heb liever iets meer bewoonde wereld om mij heen. De wijk Morgenstond is wat dat betreft een stuk beter.

met korjaalje van Leonsberg naar Nieuw Amsterdam

We blijven onze zoektocht vervolgen.

De eerste weken in Suriname.

Mijn eerste ervaringen? Prachtig weer. Hoewel het nu kleine regentijd is, valt er nauwelijks regen.Toevallig de afgelopen dagen even een stortbui. De storm ging dwars door het huis. En verder? Heerlijk rustig leven. In het begin voelde ik mij zonder auto en zonder internet erg geïsoleerd, maar nu ik wel een auto en internet heb, is ineens alles weer dichtbij.

Ik heb nog weinig gedaan. Vooral lui geweest. Schaamteloos lui zijn is heerlijk. 

Om zeven uur opstaan en lekker op het terras ontbijten. Ergens halverwege de middag sta ik, na mijn Siësta,  achter het fornuis. En 's avonds vroeg naar bed. De zon komt om zeven uur op en gaat om zeven uur onder.

En tussendoor koffie drinken in een moderne Mall of op een terrasje in het centrum. Boodschappen doen bij de "Chinees op de hoek" of op een van de vele markten. Spelen op een gokkast in één van de vele casino's van Paramaribo waar het gratig eten en drinken is. Dat laatste spreekt mij als Nederlander natuurlijk bijzonder aan.  Verder bezoekjes aan familie en crossen door Paramaribo op zoek naar een andere woning. De huidige woning heb ik immers slechts tot 1 maart gehuurd.

Dat crossen door Paramaribo gaat steeds beter. Even wennen aan links rijden. Meer moeite heb ik met voorrangssituatie. Die worden niet altijd goed aangegeven. Het lijkt er soms op dat ervan uitgegaan wordt dat de inwoners zo langzamerhand wel weten wie op welk kruispunt voorrang heeft. Daarnaast geldt de regel dat de dikste auto voorrang heeft. De meeste mensen rijden goed, maar er zijn toch te veel gekken op de weg. Dat laatste geldt ook zeer zeker voor bromfietsers. Er zijn hier dan ook veel dodelijke ongelukken. Ik rij rustig en iedereen die vindt dat hij voorrang heeft, mag van mij eerst. Waarom zou ik haast hebben? Er is niets waar ik snel zou moeten wezen.

Gisteravond de nachtmis mogen meemaken in een schitterende houten kathedraal. Hoewel ik niet katholiek ben, is het toch mooi om zoiets mee te maken. Zeker op zo'n schitterende locatie.

Geleidelijk aan begin ik de behoefte te krijgen uitstapjes buiten Paramaribo te gaan maken. Heerlijk de natuur intrekken en kleine dorpjes te verkennen. En natuurlijk foto's maken waarmee ik mijn blog kan opleuken.

Dus: stay tuned